Reprezentacja Irlandii w piłce nożnej

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Reprezentacja Irlandii w piłce nożnej
Przydomek The Boys in Green
Związek piłkarski Football Association of Ireland
Rok założenia 1921
Prezes Irlandia David Blood
Trener Włochy Giovanni Trapattoni
Najwięcej meczów Irlandia Steve Staunton (102)
Najwięcej bramek Irlandia Robbie Keane (41)
Skrót FIFA IRL
Miejsce w rankingu FIFA Red Arrow Down.svg 39. (stan na 3 marca 2010)
Strój piłkarski
Kit left arm whiteborder.png Kit body eire2008.png Kit right arm whiteborder.png
Barwy drużyny
Barwy drużyny
Stroje
domowe
Kit left arm whitewithhalfborder.png Kit body eire2007.png Kit right arm whitewithhalfborder.png
Barwy drużyny
Barwy drużyny
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Włochy Włochy - Irlandia Irlandia 3-0
(Turyn, Włochy; 21.03.1926)
Najwyższe zwycięstwo
Irlandia Irlandia - Malta Malta 8-0
(Dublin, Irlandia; 18.10.1983)
Najwyższa porażka
Brazylia Brazylia - Irlandia Irlandia 7:0
(Uberlandia, Brazylia; 27.05.1982)

Pierwszy nieoficjalny mecz reprezentacja Irlandii w piłce nożnej rozegrała 18 lutego 1882 roku. W Belfaście gospodarze przegrali z Anglią 0:13.

Na przełomie XIX i XX wieku w irlandzkich szkołach grano w tzw. futbol gaelicki, rodzimą odmianę piłki nożnej z elementami rugby, który w Irlandii jest znany do dziś. Futbol gaelicki pojawił się na Zielonej Wyspie już w XVI wieku. Piłka nożna przez długie lata nie była w Irlandii popularna. Oprócz futbolu gaelickiego górował nad nią także hurling, dyscyplina będąca przodkiem współczesnego hokeja na trawie.

Na pierwsze zwycięstwo w eliminacjach do mistrzostw świata Irlandia czekała do roku 1949, kiedy w Dublinie pokonała 3:0 Finlandię. Przez prawie czterdzieści lat reprezentacja nie potrafiła wznieść się ponad przeciętność, przegrywając kolejne kwalifikacje do międzynarodowych turniejów. Pozostawała w cieniu nie tylko Anglii, ale i Irlandii Północnej oraz Szkocji.

Przełomem okazało się zatrudnienie w 1986 roku na stanowisku trenera kadry Jackiego Charltona, który w 1966 jako zawodnik wraz z reprezentacją Anglii zdobył mistrzostwo świata. Charlton był pierwszym etatowym selekcjonerem, wszyscy poprzedni prowadzili drużynę w określonych meczach i najczęściej pracowali także w klubach. W 1988 roku Irlandia po raz pierwszy w historii awansowała do wielkiego turnieju – do mistrzostw Europy. Na niemieckich boiskach, mimo iż zakończyła swój udział na fazie grupowej, zaprezentowała się dobrze – zremisowała z późniejszymi wicemistrzami Europy Związkiem Radzieckim oraz, przede wszystkim, co w kraju przyjęto z wielkim entuzjazmem, pokonała Anglię 1:0. Na tamtym turnieju pokazało się nowe pokolenie piłkarzy z bramkarzem Bonnerem, obrońcami McCarthym i O'Learym, pomocnikami Townsendem i Houghtonem oraz napastnikami Aldridgem, Quinnem i Cascarino na czele, które w 1990 roku dotarło do ćwierćfinału mistrzostw świata. Generacja ta uznawana jest za najlepszą w historii futbolu irlandzkiego. Kilku z tych zawodników, wspomaganych przez młodszych Irwina i Roya Keane'a, grało także na Mundialu 1994. Pod koniec 1995 roku po prawie dziesięciu latach pracy Charlton zrezygnował z posady selekcjonera.

Jego następcą został niedawny zawodnik kadry Mick McCarthy. Najpierw przegrał z reprezentacją w barażach do Mundialu 1998 i Euro 2000, aż wreszcie w 2002 awansował do mistrzostw świata. Nowe pokolenie zawodników (Given, Robbie Keane, Duff, Kilbane i ciągle Roy Keane, Staunton i Quinn) po wyeliminowaniu w meczach grupowych mistrza Afryki Kamerunu i Arabii Saudyjskiej w drugiej rundzie przegrało w rzutach karnych z Hiszpanią. Po nieudanym początku eliminacji do Euro 2004 McCarthy podał się do dymisji.

Dwa lata selekcjonerskiej przygody jego następcy Briana Kerra ocenione zostały bardzo krytycznie. W eliminacjach do Mundialu 2006 Irlandia zajęła dopiero czwarte miejsce w grupie.

Od stycznia 2006 roku do października 2007 trenerem kadry był 37-letni Steve Staunton, rekordzista pod względem liczby występów w reprezentacji, któremu pomagał (w charakterze konsultanta) 73-letni Anglik Sir Bobby Robson. Jednak temu duetowi nie udało się wprowadzić Irlandii do Euro 2008. Podopieczni Stauntona nie tylko przegrali z Niemcami i Czechami, ale również ulegli Cyprowi 2:5 (w rewanżu zremisowali 1:1).

Spis treści

[edytuj] Udział w mistrzostwach świata

  • 1930Nie brała udziału
  • 19341986Nie zakwalifikowała się
  • 1990 – Ćwierćfinał
  • 1994 – 1/8 finału
  • 1998Nie zakwalifikowała się
  • 2002 – 1/8 finału
  • 2006Nie zakwalifikowała się
  • 2010 - Nie zakwalifikowała się

[edytuj] Udział w mistrzostwach Europy

  • 19601984Nie zakwalifikowała się
  • 1988 – Runda grupowa
  • 19922008Nie zakwalifikowała się

[edytuj] Rekordziści

Stan na 10 września 2009

Najwięcej występów w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
1 Steve Staunton 1989-02 102
2 Kevin Kilbane* od 1997 99
3 Shay Given* od 1996 98
4 Robbie Keane* od 1998 92
5 Niall Quinn 1986-02 91
6 Tony Cascarino 1986-00 88
7 Paul McGrath 1985-97 83
8 Pat Bonner 1981-96 80
9 Damien Duff* od 1997 72
10 Ray Houghton 1986-98 73
Najwięcej goli w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
(Gole)
1 Robbie Keane* od 1998 92 (40)
2 Niall Quinn 1986-02 91 (21)
3 Frank Stapleton 1977-90 71 (20)
4 John Aldridge 1986-97 69 (19)
= Tony Cascarino 1986-00 88 (19)
= Don Givens 1969-82 56 (19)
7 Noel Cantwell 1954-67 36 (14)
8 Gerry Daly 1973-87 48 (13)
= James Dunne 1930-39 15 (13)
10 Ian Harte* od 1996 65 (11)
  • Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnej kadry.

[edytuj] Trenerzy reprezentacji Irlandii od lat 80.

[edytuj] Mecze z Polską

Piłkarze Irlandii grali z Polską dwadzieścia trzy razy – wygrali pięć razy, osiem razy w meczu padł remis i dziesięć razy schodzili z boiska pokonani (bramki 25:40):

  • 22.05.1938, Warszawa: POLSKA-IRLANDIA 6:0 (Wasiewicz, Wodarz 2, Piątek 2, Wilimowski)
  • 13.11.1938, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 3:2 (O'Flanagan, Carey, Dunne – Wilimowski, Piątek)
  • 11.05.1958, Chorzów: POLSKA-IRLANDIA 2:2 (Cieślik, Zientara – Curtis, Cummins)
  • 05.10.1958, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 2:2 (Cantwell 2 – Pol 2)
  • 10.05.1964, Kraków: POLSKA-IRLANDIA 3:1 (E.Faber, J.Wilim, Szołtysik – Ambrose)
  • 25.10.1964, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 3:2 (McEvoy 2, Mooney – Lubański, Pol)
  • 15.05.1968, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 2:2 (Lubański k., Jarosik – Dempsey, Hale)
  • 30.10.1968, Chorzów: POLSKA-IRLANDIA 1:0 (Lubański)
  • 06.05.1970, Poznań: POLSKA-IRLANDIA 2:1 (Kozerski, Szołtysik – Givens)
  • 23.09.1970, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 0:2 (Stachurski, Szołtysik)
  • 16.05.1973, Wrocław: POLSKA-IRLANDIA 2:0 (Lubański 2)
  • 21.10.1973, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 1:0 (Dennehy)
  • 26.05.1976, Poznań: POLSKA-IRLANDIA 0:2 (Givens 2)
  • 24.04.1977, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 0:0
  • 12.04.1978, Łódź: POLSKA-IRLANDIA 3:0 (Boniek, Deyna, Mazur)
  • 24.05.1981, Bydgoszcz: POLSKA-IRLANDIA 3:0 (A.Iwan, O'Leary sam., Ogaza)
  • 23.05.1984, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 0:0
  • 12.11.1986, Warszawa: POLSKA-IRLANDIA 1:0 (Koniarek)
  • 22.05.1988, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 3:1 (Sheedy, Cascarino, Sheridan – R.Warzycha)
  • 01.05.1991, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 0:0 – el.ME
  • 16.10.1991, Poznań: POLSKA-IRLANDIA 3:3 (Czachowski, Furtok, Urban – McGrath, Townsend, Cascarino) -el.ME
  • 28.04.2004, Bydgoszcz: POLSKA-IRLANDIA 0:0
  • 19.11.2008, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 2:3 (Hunt, Andrews – M.Lewandowski, Roger Guerreiro, R.Lewandowski)

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Nawigacja
Dla czytelników
Dla edytorów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach